Φωτογραφίες από το Συλλαλητήριο της 20ης Ιουλίου 2009 - Μέρος Β

Ο Παναγιώτης Αθάλης από το ελλαδίτικο σωματείο ΚΟΜΑΝΤΟΣ '74 - με 33 νεκρούς του ΝΟΡΑΤΛΑΣ στην μάχη του αεροδρομίου - με σπασμένη φωνή εξομολογήθηκε "άλλες ήταν οι συμφωνίες και άλλες οι υπογραφές κι εμείς δώσαμε όσο αίμα μπορούσαμε για την λευτεριά της Κύπρου .. κι άν να θα μας χρειασθείτε και πάλιν εδώ θα είμαστε ... "

Ο αγωνιστής καθηγητής ΝΕΟΚΛΗΣ ΣΑΡΡΗΣ σε μια συνταρακτική ομιλία


Ο πρώην υπουργός ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ σε μια εκ βαθέων ομιλία του για το κυπριακό δράμα

Ελένη της Κερύνειας "ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΔΙΚΑΙΩΣΗ"

"Δεν είναι πως όλα τούτα τάχτηκαν/Πως τώρα γνωρίζουν εκ των ένδον
Ότι κανένας δεν επιστρέφει/Ονόματα που αρνούνταν να περάσουν
Παραχωθήκαν και κανένας πια δεν τα θυμάται/Λένε είσαι μικρός για να σηκώσεις τ’ άδικο
Λένε γι’ αυτούς που κράτησαν τον ήλιο/Πως κέρδισαν μονάχα διατεταγμένη σιωπή." Φοίβος Σταυρίδης


" Είκοσι έξι χρόνια με σφιγμένα/Δάκρυα χαλκού δεν είναι δα και λίγα
Μπορείς να φανταστείς πάντα την ίδια/Φωτογραφία: το χέρι της κρατά/Την ίδια γυναίκα – ο γιος της με τα χρόνια
Μεγάλωσε/Δεν βλέπεις; Σε μεγέθυνση μέσ’ από κάδρο τώρα μας κοιτάζει/Παλαιότερα ήταν βέβαια σαν τον πρόχειρο τάφο/-μονάχα χώματα- η μαρμάρινη/αρματωσιά δεν είχε απάνω του στηθεί.." Κυριάκος Χαραλαμπίδης

"Εγώ η πέτρα /η αγέρωχη/χτίζω αλεξίπυρα τείχη.
Αδυσώπητα κοράκια/ραμφίζουν τα σπλάχνα μου./Στριφογυρίζω /σαν σφενδόνα
και τα εξαχνώνω./Καταχθόνια φίδια/σέρνονται στα ριζά μου.

Συρρικνώνομαι/στο μέγεθος γροθιάς/και τα συνθλίβω" Ανδρέας Χατζηθωμάς


"Δόστε μας πίσω τα παιδιά μας, /Και την ψυχή μας, την ψυχή μας./Δεν έχουν έλεος οι κουβέρτες σας,

Δεν έχουν την ξανθή ματιά του βρέφους μας/Οι προσφορές σας οι εύρωστες.
Δόστε μας πίσω τα παιδιά μας/Και την κουρελιασμένη μας ψυχή…
Δεν θέλουμε όνομα και τίτλους,/Μήτε επιγράμματα" Κύπρος Χρυσάνθης

" Έκλαιγε τριάντα τρία χρόνια /Για τον ακριβογιό /Κρατώντας μια φωτογραφία
Τώρα της έφεραν ένα μικρό σεντούκι /Με οστά /«Ο γιος σου, Κυρά» της είπαν…
Γύρισε ο γιος, ο ακριβογιός /Σ’ ένα μικρό /Πικρό σεντούκι
Η προσμονή της τέλειωσε… /Πάγωσε η καρδιά της… /Ο γιος της γύρισε νεκρός…" Κλαίρη Αγγελίδου

".. Γυναίκες με μαλλιά που μέσα τους τρεμόσβηναν άστρα/Γυναίκες κήποι πανέμορφοι
Και μοσχοβολισμένοι/Γέμιζαν όμως τα μάτια μου με φρίκη/Και πλημμύριζαν από τρόμο
Καθώς έβλεπα τα ίδια πρόσωπα σε λίγο/Με σταματημένα τα κύματα των μαλλιών τους.." Θοδόσης Νικολάου

Τα νειάτα της Κύπρου σηκώνουν τη φωνή ΚΥΠΡΟΣ ΣΕ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΑΝΕ
ΟΠΟΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΑΤΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΥΛΛΟΓΑΤΑΙ ΚΑΛΑ


Φοιτητές "ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΕΧΡΙ ΔΕΞΙΑ-ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ"

ΛΕ -ΛΕ-ΛΕΥΤΕΡΙΑ- ΛΕΥΤΕΡΙΑ - ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Εκατοντάδες οι φοιτητές έδωσαν το παρόν τους.

Τα φανελάκια με τον χάρτη της Κύπρου και το σύνθημα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ πρωταγωνιστούν

Οι κόρες της Κύπρου με αναμένα τα κεριά

κάνουν κι αυτές τη μεγάλη ευχή ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Από τις νέες και τους νέους της Κύπρου, Θρήνος για τους

ΝΕΚΡΟΥΣ ΗΡΩΕΣ και μια υπόσχεση για ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Μικρή Κόρη κρατά στα χέρια της τη ΦΛΟΓΑ της Λευτεριάς

Και τα παιδιά, αυτά που όλοι κατηγορούμε, στον αγώνα

Αστυνομικός κλοιός παρεμπόφισε ομάδα νέων να ''εισβάλει ''στα κατεχόμενα


Η μικρή Βερόνικα Χατζηστεφάνου
"Αύριο ξεκινούμε για την πατρίδα/γιαλούς θε να περάσουμε και στεριά.
Μαζί μας θε να πάρουμε την ελπίδα /ταχιά πως θα μας έρθη κι η Λευτεριά" Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Ο έφηβος Ανδρέας Μηναϊδης
'' Λογαριάσατε λάθος με το νου σας εμπόροι/Δε μετριέται πατρίδα λευτεριά με τον πήχη
Κι αν μικρός είναι ο τόπος και το θέλει και μπορεί/Τον ασήκωτο βράχο να τον φάει με το νύχι
Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δεν παύει/Χίλια χρόνια αν περάσουν/Δεν πεθαίνουμε σκλάβοι" Θοδόσης Πιερίδης

Ηθοποιός Βαλεντίνα Παπαδημητράκη
"Εδώ που μας περίφραξαν βλοσυρά κι αδέκαστα ζιζάνια/Εδώ που οι αποπνικτικοί θάμνοι
Μεγάλωσαν πιο πάνω από το κορμί μας/Εδώ που τα σχοίνα μας φυλάκισαν και μας καθήλωσαν
Εδώ που σκύψαμε εξαντλημένο το κεφάλι/Εδώ που μας περικύκλωσαν και μας στέγασαν
Με οροφή το φόβο/Που πια ουρανός/Που πια πετάγματα της ψυχής/Σε ποιον ουρανό" Παντελής Μηχανικός

Ηθοποιός Νεόφυτος Νεοφύτου
" Την πατρίδα δεν τη βρίσκεις σ’ άλλη γη,/Ούτε σ’ άλλο αστέρι./Είναι στο χώμα και στις πέτρες

Που ποτίστηκαν με τα πρώτα σου δάκρυα,/Που σου έδωσαν το πρώτο θαύμα του σπόρου
Που βλαστά μέσ’ απ’ τη γη, /Που σκέπασαν τον πρώτο αγαπημένο σου νεκρό.
Πατρίδα είναι όλα τούτα που μένουν/Καθώς τα άλλα φεύγουν και σ’ αφήνουν γυμνό,
Με την ψυχή φτωχή να τρέμει/Σαν φθινοπωρινό φύλλο την ανάσα του θανάτου" Γιώργος Μολέσκης

Ηθοποιός Φανή Πέτσα

" Και τι θα γίνει τώρα, /θα σχίσουμε τα παλιά μας σχολικά τετράδια
που ‘ ταν γεμάτα «Ένωση» διακοσμημένη με γιασεμιά και/λεμονανθούς και μαργαρίτες,
θα σχίσουμε τα παλιά αναγνωστικά των παιδιών μας/με τις ελληνικές σημαίες,
θα πετάξουμε το χάρακά τους/και την τσάντα και τη μπάλα και το ποδήλατο
που ‘γραφαν «Ένωση»;/Αλήθεια, πέστε μου, τι θα γίνει τώρα; " Κώστας Μόντης

Ηθοποιός Κίμων Αποστολόπουλος

"Ξερίζωσε από μέσα μου όλες τις λέξεις/Δώσε τους μια όποια σημασία
Κι ύστερα προσπάθησε να τις βάλεις πάλι/Με μια δική σου τάξη μέσα μου
Ωστόσο εγώ θα επιμένω να λέω/Την ελευθερία, ελευθερία/Το φόνο, φόνο
Την ενοχή, ενοχή/Μ’ ένα πείσμα τρελού που σκαλίζει/Στον τοίχο τ’ όνομά του/Με τα νύχια " Λεύκιος Ζαφειρίου

Ηθοποιός Μαρία Κρασσιά

"Ο Αύγουστος είναι μήνας/ φοβερός στον τόπο μας
Οι μνήμες δικέφαλες οχιές/Βόσκουνε ακόμη στα εύφορα χώματά του
Και πίνουνε θολό νερό /Στα σκοτεινά ποτάμια του
Ο ήλιος επικηρυγμένος εμπρηστής/Διέρχεται αθόρυβα
Γύρω από τα ξερακιανά σώματά μας/Και βάζει φωτιές στο εύφλεκτο/Αίμα μας " Χρήστος Μαυρής

Ο Πόντιος λυράρης Χριστόφορος Μελικίδης, στην αιώνια διαδρομή της Ρωμιοσύνης.

Από τις σφαγές του Κάρς στον Καύκασο, από 'κει στην Ελλάδα και σήμερα στην Κύπρο


Ο Πόντιος μουσικός Θόδωρος στο ΑΗΤΕΝΣ ΕΠΑΡΑΠΕΤΑΝΕΝ

Στάλω Παπαδοπούλου, Μαρία Ανδρονίκου, Παύλος Σιούερ

σε αντικατοχικά τραγούδια που ενθουσίασαν τον κόσμο



ΤΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΜΗΝ ΤΗΝ ΚΛΑΙΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΝΑ ΣΚΥΨΕΙ, ΝΑΤΗ ΠΕΤΙΕΤΑΙ ΑΠ' ΕΞΑΡΧΗΣ

Ο ηθοποιός Χρύσανθος Χρυσάνθου, από τους πρωταγωνιστές της βραδυάς,

κατάφερε να αφυπνίσει τις ψυχές

Στιγμιότυπο. Από την ομάδα επισήμων.

Παραστάτης του σωματείου ΚΟΜΑΝΤΟΣ "74

" Με το χέρι απαλά ν' ακουμπά στο στήθος/με τα παγούρια γεμάτα ακόμη νερό της Κρήτης
κοιμούνται μέσα στο πυρίτιο του πρωϊνού/στο προαύλιο της Παναγίας της Μακεδονίτισσας
ψηλά στους βράχους της Γομαρίστρας/μπρούμυτα δαγκώνοντας/το χώμα της μάνας γης..
Στο μοναχικό ξωκκλήσι της Καντάρας/μικρός λαμπαδηφόρος../προϊσταμένου Κοσμά του Αιτωλού/συλλειτουργούντος Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη/παρόντων του Κίτσου Τζαβέλα και στρατηγού Μακρυγιάννη.." Ανδρέας Παστελλάς


Στιγμιότυπο. Παλαίμαχος της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ 20ής ΙΟΥΛΙΟΥ

ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ

Με έκπληξη αλλά και ψυχραιμία, η Οργανωτική Επιτροπή παρακολουθεί το θόρυβο γύρω από το ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ που ολοκληρώθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία, στην επέτειο της αποφράδας μέρας της 20ής Ιουλίου 2009. Κοινή ήταν η διαπίστωση ότι επρόκειτο για την πιο γνήσια αντικατοχική και βαθειά λαϊκή εκδήλωση των τελευταίων ετών, της οποίας ο υπερκομματικός χαρακτήρας επέτρεψε τη συμμετοχή σε 3500 και πλέον συμπολίτες μας, αριθμός που είναι πολύ μεγαλύτερος από τις κομματικές αντικατοχικές συγκεντρώσεις, ακόμα και των μεγάλων κομμάτων. Έχουμε να παρατηρήσουμε τα παρακάτω:

1. Η Οργανωτική Επιτροπή του Αντικατοχικού Συλλαλητηρίου συνεστήθη αυθόρμητα από αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα, ακτιβιστές, πνευματικούς ανθρώπους, φοιτητές, εκτοπισμένους και συγγενείς αγνοουμένων με διαφορετική πολιτική προέλευση.
2. Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι το αποτέλεσμα των συνομιλιών και της παρασκηνιακής διπλωματίας 35 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, είναι η εδραίωση της κατοχής, ο συνεχιζόμενος εποικισμός και η ανακήρυξη παράνομου κρατιδίου στα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας, με τον Κυπριακό λαό, γονατισμένο και κολλημένο στη γωνία, ενώ ξένοι μεσολαβητές και αυτόκλητοι προστάτες περιφέρονται με σχέδια χιλιάδων σελίδων για το μέλλον μας στις βαλίτσες τους.
3. Τα κόμματα αποτελούν θεσμό της Δημοκρατίας, αλλά και οι απλοί πολίτες είναι ελεύθεροι να εκφράζουν την άποψή τους για το μέλλον της χώρας τους και να οργανώνονται με κάθε νόμιμο τρόπο.
4. Κοινή, επίσης, διαπίστωση αποτελεί το γεγονός ότι οι στείρες κομματικές αντιπαραθέσεις έχουν κουράσει το λαό και έχουν απομακρύνει από την πολιτική δράση μεγάλα τμήματα της διανόησης και της νεολαίας.
5. Η Οργανωτικη Επιτροπή έκανε ανοικτό κάλεσμα σε όλα τα προσφυγικά σωματεία, στις κατεχόμενες Κοινότητες και στους κατεχόμενους Δήμους, στις φοιτητικές και κομματικές νεολαίες να συμμετάσχουν στην Οργανωτικη Επιτροπή, διακηρύττοντας το αίτημα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ-ΛΕΥΤΕΡΙΑ-ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ. Κάλεσε, επίσης, τις οργανώσεις των Συνελλήνων που επισκέπτονται την Κύπρο για να τιμήσουν του πεσόντες, να λάβουν μέρος στο Συλλλητήριο.
6. Παράλληλα απηύθυνε πρόσκληση στον Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια, στους Υπουργούς, στους βουλευτές και σε άλλους αξιωματούχους να πορευτούν μαζί μας και να παραστούν στο Συλλαλητήριο.
7. Συνειδητά απέφυγε τον ξύλινο πολιτικό λόγο, επέλεξε μη προβεβλημένους ομιλητές και αποφάσισε να δώσει το λόγο σε λαϊκούς ανθρώπους που εκφέρουν ένα βιωματικό λογο. Έδωσε χώρο στη συλλογική μνήμη και σε τελετουργικά που εκφράζουν την ιστορική συνέχεια και αποκαθιστούν στη λαϊκή ψυχή τη πίστη στην κοινότητα και στη συλλογική ταυτότητα.
8. Στην ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ πήραν μέρος, σύμφωνα με τα στοιχεία που περιήλθαν σε γνώση της Επιτροπής, οι παρακάτω: 12 αντικατοχικές, αντιστασιακές και φοιτητικές οργανώσεις, 25 κατεχόμενες Κοινότητες η προσφυγικά σωματεία και 11 σωματεία από την Ελλάδα. Ξεχώρισαν τα πανώ: ΑΛΟΙΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΞΕΓΝΟΙΑΣΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑΝΑΙ ΔΟΥΛΟΙ, Η ΑΣΣΙΑ ΖΗΤΑ ΤΑ 82 ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ, ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΑΥΤΗ Η ΑΝΑΜΟΝΗ, ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΙΚΡΑΜΕΝΗ ΓΗ, ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΓΥΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΜΑΣ.
9. Στην κεφαλή της πορείας βρισκόταν η 87χρονη καρτερική μάνα του αγνοούμενου Καρδιτσιώτη ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΕΜΑ, που χάθηκε στην ηρωϊκή μάχη της ΕΛΔΥΚ, ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΑΝΕΜΑ, η οποία πορεύτηκε μαζί μας για να τιμήσει το γυιό της και την «λευτεριά της Κύπρου», όπως δήλωσε.

10. Τα συνθήματα της Οργανωτικής Επιτροπής που ακούστηκαν σε όλη την Πορεία ήταν:

ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ • ΛΕΥΤΕΡΙΑ-ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ • ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ-ΚΑΤΩ Η ΝΕΑ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ • ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΕΓΓΛΕΖΩΝ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΘΑ ΦΕΡΟΥΝΕ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΞΑΝΑ ΤΟ ΜΑΚΕΛΕΙΟ • Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΠΟΙΚΙΑ - ΠΟΥ ΘΑΧΕΙ ΓΙΑ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΣΤΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ • ΛΑΕ ΜΗ ΣΚΥΒΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ - Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΛΗ • ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΜΕΤΟΧΕΣ - ΜΟΝΑΧΑ ΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΑΚΤΕΣ • ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΕΧΡΙ ΔΕΞΙΑ - ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ • ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑ - ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ •ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΦΙΛΙΑ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ - ΟΣΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Η ΚΑΤΟΧΗ

11. Η ΠΟΡΕΙΑ έφθασε στο ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ, με τους ΔΡΟΜΕΙΣ ΤΗΣ ΦΛΟΓΑΣ να προπορεύονται, μέσα σε μια παλλόμενη ατμόσφαιρα. Με τρεμάμενη φωνή ο ηθοποιός ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ παρέδωσε τη ΦΛΟΓΑ στον νεαρό έφηβο Ανδρέα Μηναϊδη και κάλεσε όλο τον Κυπριακό λαό, όπου κι αν βρίσκεται να σβύσει τα φώτα και να ευχηθεί. Σε δευτερόλεπτα, με δάκρυα στα μάτια το πλήθος άναψε τα κεριά και έκανε μια ευχή ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – ΑΝΕΥΡΕΣΗ ΤΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ.
12. Η εκδήλωση προχώρησε κανονικά και αποτέλεσε μια μυσταγωγία ελευθερίας και αλληλεγγύης. Στη διάρκεια των χαιρετισμών, ομάδα 10-15 νεαρών ατόμων οχλαγωγούσαν φωνάζοντας ρατσιστικά συνθήματα, έξω από το πνεύμα της εκδήλωσης. Ζητήσαμε από την αστυνομία να τους απομακρύνει, επεκράτησε όμως η άποψη ότι η χρήση βίας θα όξυνε την κατάσταση. Προσέξαμε ότι την ομάδα κατηύθυναν 5 περίπου ενήλικες που είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους, τους οποίους η αστυνομία ώφειλε να συλλάβει, πράγμα που δεν έπραξε. Οι νεαροί συνέχισαν και κάποια στιγμή ακούστηκε σύνθημα υβριστικό κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η δυσάρεστη κατάσταση δεν διήρκεσε πάνω από 15 λεπτά και σταμάτησε με την προσπάθεια της Αστυνομίας και των Οργανωτών.
13. Η εκδήλωση συνεχίστηκε απρόσκοπτα επί 3,5 ώρες και ολοκληρώθηκε με τα αντικατοχικά τραγούδια, χωρίς να γίνουν αντιληπτά τα έκτροπα από τον κύριο όγκο των συγκεντρωμένων, οι οποίοι τηλεφωνούν συνεχώς και ερωτούν: που και πότε έγιναν αυτά που ακούνε στις ειδήσεις;
14. Μετά από όσα προβάλλονται από τα ΜΜΕ και μετά τις αλλεπάλληλες δηλώσεις του Προέδρου, κομμάτων και βουλευτών και τον συνεχιζόμενο σάλο:

α) Ως Οργανωτική αναλαμβάνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί και παραδεχόμαστε την έλλειψη πείρας για την περιφρούρηση μιας τόσο μεγάλης συγκέντρωσης

β)Καταγγέλλουμε τους κουκουλοφόρους υποκινητές των επεισοδίων, ως άνανδρους και προβοκάτορες που στόχευαν να διαλύσουν τη συγκέντρωση, κατευθυνόμενοι από ύποπτους κύκλους

γ)Καταγγέλλουμε τους νεαρούς και όσους τους ακολούθησαν, ως όργανα προβοκατόρων, συνειδητά ή ασυνείδητα

δ) Καταγγέλλουμε τις ύβρεις κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας, κατά άλλων πολιτικών αλλά και κατά απλών πολιτών. Καταγγέλλουμε τα ρατσιστικά και σωβινιστικά συνθήματα, που ήταν έξω από το πνεύμα της εκδήλωσης και βεβηλώνουν ο,τιδήποτε Ελληνικό

ε)Ευχαριστούμε την Αστυνομία, που με τη ψυχραιμία της απέτρεψε την επέκταση των επεισοδίων, δημιουργούνται, όμως, ερωτηματικά για την αμέλειά της να συλλάβει τους κουκουλοφόρους

στ)Διαμαρτυρόμαστε έντονα και δηλώνουμε απερίφραστα πως τον σάλο και τον στιγματισμό του ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΟΥ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΥ τον προκάλεσαν τα ΜΜΕ, με ένα τρόπο που μας εμβάλλει σε σκέψη και μας επιτρέπει να προβούμε σε αναγκαίες ενέργειες για την υπεράσπιση του αγώνα μας. Ειδικώτερα:

Τα ΜΜΕ είχαν ενημερωθεί για το περιεχόμενο και τον χαρακτήρα της εκδήλωσης με Συνέντευξη Τύπου στις 17 Ιουλίου. Στις 19 Ιουλίου έλαβαν ειδική πρόσκληση να καλύψουν τις εκδηλώσεις. Αντί τούτου, στην μεγάλη τους πλειοψηφία απεδείχθησαν κατώτερα του ρόλου τους. Αντί να καλύψουν την εκδήλωση, έπεσαν σαν τα κοράκια πάνω στους ταραξίες και επέλεξαν να αναγάγουν σε είδηση ένα κατάπτυστο περιθωριακό συμβάν. Ερωτηματικά προκαλεί το γεγονός ότι οι δημοσιογράφοι απεχώρησαν μαζί με τους προβοκάτορες, γύρισαν την πλάτη στην εκδήλωση που είχαν προσκληθεί να καλύψουν, ενώ προσβλητικά αγνόησαν 3500 λαό, καλλιτέχνες και οργανωτές. Ερωτούμε τι ρεπορτάζ έκαναν

¨ για την τελετή της αφής ΦΛΟΓΑΣ

¨για την ΠΟΡΕΙΑ και την συμπόρευση συγγενών αγνοουμένων Ελλάδας και Κύπρου με επικεφαλής την ηρωϊκή και αγία μορφή της Καρδιτσιώτισσας ΣΤΥΛΙΑΝΗΣ ΑΝΕΜΑ, που ο γυιός της χάθηκε στην ηρωϊκή μάχη της ΕΛΔΥΚ

¨για την συμπόρευση 25 κατεχομένων Κοινοτήτων, 12 Αντικατοχικών οργανώσεων και 11 Ελλαδίτικων σωματείων

¨για την συγκινητική άφιξη της ΦΛΟΓΑΣ στο ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ και την παράδοσή της στον ηθοποιό ΧΡΥΣΑΝΘΟ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ, για το δακρυσμένο πλήθος που έλαβε ΦΩΣ από τον ΕΦΗΒΟ

¨για το τρισάγιο και τη δέηση από τον Οικονόμο πατέρα Πέτρο

¨για τον σπαρακτικό χαιρετισμό της Χαρίτας Μάντολες

¨για τον συγκλονιστικό χαιρετισμό του Π.ΑΘΑΛΗ από το σωματείο ΚΟΜΑΝΤΟΣ 74, που αριθμεί 33 νεκρούς στη μάχη του Αεροδρομίου, από την Α΄ Μοίρα Καταδρομών, που μετεφέρθη με το ΝΟΡΑΤΛΑΣ, από το Μάλεμε της Κρήτης στη Λευκωσία την τραγική νύκτα της 21^ης προς την 22^α Ιουλίου 1974

¨για τις καθαρές πατριωτικές φωνές των Α.Χατζηπαναγιώτου, Θ.Κίττου, Π.Στυλιανού, Γ.Οικονομίδη, Α.Ζίζιρου, Ν.Σαρρή, Στ.Παπαθεμελή

¨για το ποιητικό αναλόγιο, με την εξαιρετική αντικατοχική ποίηση που παρουσίασαν οι ηθοποιοί ΚΙΜΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΑΡΙΑ ΚΡΑΣΣΙΑ, ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΚΗ, ΦΑΝΗ ΠΕΤΣΑ και οι νεαροί Βερόνικα και Ανδρέας, αναλόγιο στην ανθολόγηση του οποίου κυριαρχούν αριστεροί ποιητές και που τελείωσε με τον γνωστό στίχο του Θοδόση Πιερίδη «λογαριάσατε λάθος με τον νου σας εμπόροι , δεν μετριέται πατρίδα, λευτεριά με τον πήχυ ... »

¨για τη γεμάτη παλμό συναυλία με αντικατοχικά τραγούδια με τη ΣΤΑΛΩ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ και τη ΜΑΡΙΑ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ και τους δυο Πόντιους λυράρηδες, που οι πρόγονοί τους σφαγιάστηκαν το 1922 στο Κάρς και που τώρα ζουν μαζί μας στην Κύπρο

ζ) Με θλίψη παρατηρήσαμε πως οι ανακοινώσεις των κομμάτων και βουλευτών ακόμα και του Προέδρου Χριστόφια, πέσανε στην παγίδα που, για δικούς τους λόγους, έστησαν τα τσακάλια των ΜΜΕ. Συμφωνούμε ασφαλώς με την καταδίκη των ρατσιστικών συνθημάτων και της εξύβρισης του Προέδρου, αλλά οι φίλοι βουλευτές απέτυχαν να αναδείξουν το περιεχόμενο και τον χαρακτήρα της εκδήλωσης, ο οποίος βρισκόταν στον αντίποδα ολοκληρωτικών και φασιστικών ιδεών και υπηρετούσε ένα γνήσιο εθνικοαπλευθερωτικό στόχο. Δυστυχώς οι πολιτικοί άντρες εγκλωβίστηκαν στο χορό που άλλοι έστησαν και οι οποίοι είχαν σκοπό να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα και να πλήξουν το κύρος του ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΥ.

15. Το πιο σημαντικό ζήτημα που ανέδειξαν τα γεγονότα είναι η αδυναμία του κυπριακού πολιτικού συστήματος να αποδεχθεί ως θεμιτές τις ακηδεμόνευτες δράσεις πολιτών. Είναι προφανής η ανταγωνιστική σχέση των κομματικών κατεστημένων με τέτοιες πρωτοβουλίες. Οι φίλοι πατριώτες που βρίσκονται σε όλα τα κόμματα, θα πρέπει να βρουν γέφυρες συνεργασίας με τις πρωτοβουλίες πολιτών, που στο μέλλον θα αυξηθούν και να τις αξιοποιήσουν προς όφελος της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

16. Πολύς λόγος γίνεται για ρατσιστικές και εθνικιστικές ιδέες, οι οποίες από θέση αρχής, απορρίπτονται από τα μελη της Οργανωτικής. Όμως, οι ακραίες αυτές συμπεριφορές θα πρέπει να ειδωθούν από δύο διαφορετικές οπτικές:

Από τη μια πλευρά αποτελούν έκφραση δράσης προβοκατόρων, που πρέπει να καταγγελθούν και να απομονωθούν. Από μια άλλη πλευρά, αποτελούν έκφραση της εθνικής καταπίεσης και αδικίας που αισθάνεται ένα μέρος, ιδιαίτερα της νεολαίας, η οποία δεν βρίσκει υγιή τρόπο έκφρασης. Θα είμαστε ασυνείδητοι και ψεύτες άν δεν παραδεχθούμε ότι τα φαινόμενα αυτά αναπτύσσονται στην νεολαία μας, λόγω της έλλειψης πολιτικής παιδείας και της απεμπόλησης της ιδέας της πατρίδας, που σε συνθήκες κατοχής και βάρβαρης παγκοσμιοποίησης των πολυεθνικών, αποτελεί την πιο αξιόπιστη συλλογική ταυτότητα. Ο αντιδραστικός εθνικισμός βρίσκει εδαφος εκεί που υπάρχει εθνική καταπίεση και εθνικός εξευτελισμός. Το φαινόμενο αυτό δεν ξορκίζεται με συνθήματα εναντίον του εθνικισμού. Αντίθετα όσοι επιμένουν να αγνοούν τα καταπιεσμένα αισθήματα εθνικής ταπείνωσης, τροφοδοτούν τον πιο ακραίο και επικίνδυνο εθνικισμό.

17. Είναι βαθειά νυχτωμένοι όσοι πιστεύουν ότι τα φαινόμενα του σωβινισμού μπορούν να αντιμετωπισθούν με καταστολή. Τα φαινόμενα αυτά θα διευρύνονται, όσο δεν αναπτύσσεται ένα γνήσιο απελευθερωτικό κίνημα και όσο στον Κυπριακό λαό θα εδραιώνεται η πεποίθηση ότι θα υποχρεωθεί να εκποιήσει την αρχαία του κοιτίδα, για να ικανοποιήσει αλλότρια σχέδια ισχυρών απέναντι σε ένα μικρό λαό.

18.Καλούμε, τέλος, τον Κυπριακό λαό να πλαισιώσει τις πρωτοβουλίες ακομμάτιστων ακτιβιστών και να δημιουργήσει τις δικές του ακηδεμόνευτες πρωτοβουλίες. Να απομονώσει τους προβοκάτορες αλλά και να συμμετέχει μαζικά στις ακομμάτιστες κινήσεις και να υπερασπιστεί άφοβα τις ελεύθερες φωνές.

19. Ευχαριστούμε, επίσης, όσους μας παίρνουν τηλέφωνο, και είναι πολλές εκατοντάδες, και μας δίνουν κουράγιο. ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΣΤΙΣ ΣΕΙΡΗΝΕΣ, μας λένε.

ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΜΑΥΡΩΘΕΙ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΔΙΑΜΑΝΤΙ.

ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΟΥ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΥ 20ής ΙΟΥΛΙΟΥ 2009

τηλέφωνα: 22460100, 22660988, 96475772, 99630813 τηλ/τυπο : 22460201

ηλ.διεύθυνση:apeleftherwsi.epistrofi@gmail.com ιστολόγιο: www.apeleftherwsi-epistrofi.blogspot.com

φωτογραφίες από την εκδήλωση στο ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ μας

Χαιρετισμός Ομίλου Κυπρογένεια τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ της ΘΕΚΛΑΣ ΚΙΤΤΟΥ
εκπροσώπου του «Ομίλου ΚΥΠΡΟΓΕΝΕΙΑ τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική»
στο ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ της 20ής ΙΟΥΛΙΟΥ 2009

Συνέλληνες από την Μητρόπολη του Ελληνισμού,
Συμπατριώτισσες και Συμπατριώτες
Κυπριώτισσες και Κυπριώτες,
Κάποτε αράξανε σε τούτη τη γωνιά κάποιοι Αχαιοί. Εκείνων παιδιά εμείς, στο πέρασμα του χρόνου σημαδέψαμε τη γη με τα χνάρια της ψυχής μας, της φύτρας εκείνης απόσταγμα. Ονοματίσαμε τα μέρη με του μυαλού μας τα νοήματα και εκείνων τους μύθους: και Λάπηθο και Καραβά κι Αμμόχωστο και Κερύνεια και 1000 λογιών ονόματα.
Ήρθαν αλλότριοι, τα μέρη τα αρπάξανε και τη δική μας παρουσία των αυτοχθόνων Κυπρίων, από την γενιά των Ελλήνων, προσπαθούν να τη σβύσουν. Πατήσανε τη Σαλαμίνα κι είναι περήφανοι στους ξένους για το απόκτημά τους, μα η ξακουσμένη πόλη του Έλληνα Ευαγόρα αναφέρεται πια χωρίς ταυτότητα, ρίξτε μια ματιά στην νέα τους Ιστορία. Πατήσανε τον Απόστολο Βαρνάβα, ιερόσυλοι κατεβάσαν τα εικονίσματα και μετατρέψανε το μοναστήρι του ιδρυτή της Κυπριακής Εκκλησίας σε γκαλερί.
Μα πως μπορείς να συζητάς για συμπολιτεία με κάποιον που θέλει να σβύσει την παρουσία σου από τη γη που απαιτεί να του εκχωρήσεις και που βιάζει ό,τι ο πολιτισμός αιώνων άφησε πίσω του; Τι είδους συμπολιτεία μπορεί να προέλθει από αυτούς που μας λεν ρωμηούς κι όχι ΄Ελληνες κι απ’ αυτούς που απαιτούν να τους δώσουμε όχι μόνο τη γη, αλλά και να σβήσουμε το παρελθόν μας; Τι είδους συμβιβασμός είναι αυτός;
Και πως θα επιβιώσεις σαν πρόσωπο στην Ιστορία όταν από φόβο αφήνεις να στοιχειώσουν οι τάφοι και οι τόποι των προγόνων σου;
Οι τόποι δεν έιναι χωράφια για επενδυτές και για developpers. Τα χωράφια γίνονται τόποι κι είναι ζωντανοί, όταν οι άνθρωποι ακουμπήσουν τη ψυχή τους εκεί. Κι οι μεγάλοι πολιτισμοί δεν είναι πολιτισμοί της επένδυσης, μα της καρδιάς και της νόησης. Αυτό που σήμερα στην Κύπρο παζαρεύεται δεν είναι τα χωράφια, μα οι ψυχές των εκατομμυρίων Κυπρίων που πέρασαν από τούτη τη γη κι άφησαν πάνω της το δάκρυ, τον ιδρώτα και το αίμα τους. Και το παζάρι αυτό δεν θα το σηκώσει ποτέ η ανθρώπινη ουσία των χιλιάδων εκτοπισμένων, των νέων γυναικών και ανδρών και των γενιών που θάρθουν.
Οι αιώνιοι έμποροι των εθνών, σημερινοί παγκόσμιοι επικυρίαρχοι, στη πιο βάρβαρη μορφή αποικιοκρατίας που γνώρισε η ανθρωπότητα, σχεδιάζουν να μας μεταποιήσουν σε α-εθνικά όντα, χωρίς ταυτότητα, χωρίς μνήμη και παρελθόν. Οι διεθνής ιμπεριαλισμός, που σήμερα κατ’ ευφημισμό λέγεται παγκοσμιοποίηση, θέλει να γίνουμε καταναλωτές, ρομποτάκια, ασυνείδητοι και αχρείοι. Ζητά να ξεθωριάσουμε τη μνήμη, να ντροπιάσουμε το λαό μας, να ευνουχίσουμε τα παιδιά μας. Δηλαδή να δουλωθούμε και να γίνουμε υποτελείς.
Άν τους ακούσουμε, αυτό θα είναι ο οριστικός μας θάνατος.

Δελτίο Τύπου Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. για την 20η Ιουλίου

Τη Δευτέρα 20 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε η Αντικατοχική εκδήλωση στο οδόφραγμα του Λήδρα - Πάλας. Πολλά έχουν ακουστεί για την εκδήλωση αυτή, τα οποία πρέπει να διευκρινιστούν, γιατί έχουν εκτοξευτεί διάφορες αναλήθειες και κατηγορίες.
Ο Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. (Ενιαίος Φορέας Αυτόνομων Ενωτικών Φοιτητικών Παρατάξεων), ο οποίος αποτελείται από τις φοιτητικές πολιτικές παρατάξεις Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, ΔΡΑΣΙΣ – ΚΕΣ Αθήνας, ΑΦ Έπαλξη Παν. Κύπρου και Φλόγα Πάτρας, ως συνδιοργανωτής μαζί με προσφυγικά σωματεία και άλλους φορείς πραγματοποίησε Αντικατοχική εκδήλωση με ΑΝΤΙΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟ χαρακτήρα. Με αφετηρία την πλατεία Ελευθερίας ξεκίνησε ειρηνική πορεία που περιελάμβανε συνθήματα με μηνύματα υπέρ της Απελευθέρωσης του νησιού μας. Πλησιάζοντας στο οδόφραγμα η πορεία δέχθηκε πετροβολισμό από Τούρκους στον προμαχώνα «Ρόκα». Μια πράξη για την οποία δεν έγινε κανένας λόγος από πολιτικά πρόσωπα τα οποία αρκέστηκαν μόνο να κατηγορήσουν τον κόσμο ο οποίος παρευρέθηκε στην εκδήλωση. Ως δικαιολογία μπορούμε να τους βρούμε τη μόνιμη αιτιολόγηση την οποία έχουμε μάθει απ’ έξω: «Δεν θέλουμε να χαλάσουμε το καλό κλίμα των συνομιλιών». Και εμείς αναρωτιόμαστε γιατί να μην καταδικάσουν αυτό το γεγονός το οποίο έθεσε σε κίνδυνο τη σωματική μας ακεραιότητα.
Αντίθετα, όλοι αναλώθηκαν στο σύνθημα το οποίο ακούστηκε ενάντια στο πρόσωπο του κ. Χριστόφια. Σαφώς και καταδικάζουμε το γεγονός αυτό και τονίζουμε πως δεν ήταν οργανωμένο από τον Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή φορέα ο οποίος ήταν συνδιοργανωτής στην Αντικατοχική εκδήλωση. Σεβόμαστε απόλυτα τους δημοκρατικούς θεσμούς και το αξίωμα του προέδρου της Κ.Δ.. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως συμμεριζόμαστε την πολιτική την οποία ασκεί στο Κυπριακό αυτός και η υπόλοιπη πολιτική ηγεσία του τόπου μας.
Εξηγήσεις χρειάζονται και για την σύλληψη 4 ατόμων με την πρόφαση ότι εξύβρισαν τον πρόεδρο της Κ.Δ.. Καλό θα ήταν μόνο να καταδικάσουν την πράξη αυτή και να μη μας επιστρέφουν σε παρωχημένες εποχές που ο πολίτης από φόβο σύλληψης δεν ασκούσε το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου. Μήπως πρέπει να θυμηθούμε και την σύλληψη των μαθητών την 1η Οκτωβρίου που μοίραζαν Αντιομοσπονδιακά έντυπα με πρόφαση την εξακρίβωση στοιχείων;
Ο κ. Χριστόφιας όπως και οι υπόλοιποι κομματικοί χώροι μας χαρακτήρισαν ακραίες εθνικιστικές και σοβινιστικές φωνές. Ακραίοι επειδή διεκδικούμε αυτό που μας αξίζει και δε δεχόμαστε το ξεπούλημα του νησιού μας; Επειδή δεν υποχωρούμε στα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας και δε δεχόμαστε μια ρατσιστική λύση; Σχέδια τα οποία έχουν από το 1957 ετοιμαστεί από την Τουρκία και τους Αμερικανοβρετανούς «φίλους». Δε νοείται να αποκαλούν τον οποιοδήποτε Αντιομοσπονδιακό ως σοβινιστή. Δεν είμαστε εμείς που χωρίζουμε το λαό σε πατριώτες και προδότες, αλλά οι πολιτικοί μας που θέλουν να δημιουργήσουν έχθρα ανάμεσα στο λαό για να συνεχίσουν τα σχέδια τους χωρίς εμπόδια. Αυτό έδειξαν με τις δηλώσεις τους, όπου ξεκάθαρα χαρακτήρισαν τους Αντιομοσπονδιακούς ως εθνικιστές. Άνθρωποι οι οποίοι υπηρετούν την πατρίδα τους και το μόνο που θέλουν είναι ελευθερωθεί το νησί μας. Είναι εθνικιστές οι πρόσφυγες οι οποίοι παρευρέθηκαν ή οι φοιτητές που αντί να κάνουν πάρτυ εκείνη τη μέρα όπως κάποιοι άλλοι βγήκαν στο δρόμο να φωνάξουν ενάντια στον κατακτητή.
Θέλουμε, επίσης, να κακίσουμε την προπαγανδιστική στάση που κράτησε το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου. Στο δελτίο ειδήσεων του κρατικού μας καναλιού, αναφέρθηκε ότι «συγκεντρώθηκαν άτομα στο οδόφραγμα μ’ ελληνικές σημαίες (προς τι η διευκρίνιση του είδους της σημαίας; Από πότε είναι μεμπτή η μεταφορά ελληνικής σημαία;) φωνάζοντας σωβινιστικά και ακραία συνθήματα».
Απαιτούμε ν’ ανακαλέσει το συγκεκριμένο κανάλι και να μην τα βάζει όλα σ’ ένα τσουβάλι, επιχειρώντας ν’ αμαυρώσει μια κατά τα άλλα επιτυχημένη διοργάνωση αντικατοχικής εκδήλωσης, στην οποία όφειλαν να δηλώσουν παρόντες όλοι οι Κύπριοι. Με τη στάση του αυτή, το ΡΙΚ, δεν προσέβαλε μόνο τον Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π, αλλά και όλους τους υπόλοιπους συνδιοργανωτές της εκδήλωσης, δηλαδή προσφυγικά σωματεία, οργανώσεις συγγενών αγνοουμένων κ.α.

Γραφείο Τύπου,

Ενιαίος Φορέας Αυτόνομων Ενωτικών Φοιτητικών Παρατάξεων

Η ΠΟΙΗΣΗ, ΟΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ, ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ

Η ΠΟΙΗΣΗ, ΟΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ, ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ
ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 20ής ΙΟΥΛΙΟΥ 2009

Τον Ιούνιο 2002 στην Αθήνα, 15 Ομοσπονδίες και σωματεία, πνευματικά, εργατικά και του δημόσιου τομέα, οργανώσαμε την ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ, για την υποστήριξη του αγώνα του Παλαιστινιακού Λαού. Σαν πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής επιμελήθηκα, ανάμεσα σε άλλα, και ένα Ποιητικό Αναλόγιο. Ένα ποιητικό διάλογο, ανάμεσα σε Έλληνες και Παλαιστινίους ποιητές. Το Αναλόγιο παρουσίασαν, στον κινηματογράφο ΤΡΙΑΝΟΝ, κορυφαίοι Έλληνες ηθοποιοί, ανάμεσά τους η ΕΥΑ ΚΟΤΑΜΑΝΙΔΟΥ και ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ήταν τέτοια η επιτυχία του Αναλογίου, που κάθε φορά που γινόταν εκδήλωση για την Παλαιστίνη μου ζήταγαν εκείνο το Ανθολόγιο.
Με αφορμή το φετεινό Αντικατοχικό Συλλαλητήριο και όντας μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής εκ μέρους του Ομίλου ΚΥΠΡΟΓΕΝΕΙΑ, θέλησα να δώσω τον λόγο στους Κύπριους ποιητές για ένα εσωτερικό διάλογο. Η σκέψη ήταν να αναδειχθεί αυτό που ο Κώστας Ζουράρις αποκαλεί «συμφωνημένο υπονοούμενο», αυτό, δηλαδή, που αποτελεί τη συλλογική μνήμη και να δημιουργηθεί ένα αυτόνομο σώμα κειμένου, που να λειτουργεί πέρα από τους επί μέρους ποιητές. Τη δύσκολη αυτή εργασία ανέλαβε ο δημοσιογράφος και ποιητής ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ξενύκτησε πάνω σε περισσότερους από 60 ποιητικούς τόμους και με τη βαθειά ποιητική του αίσθηση έδωσε ένα ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ, όπου ο ποιητικός διάλογος φανερώνει τη ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ του κυπριακού δράματος. Διαβάστηκε από εξαιρετικούς ηθοποιούς τη Δευτέρα 20 Ιούλη στο Οδόφραγμα του ΛΗΔΡΑ ΠΑΛΑΣ. Στο ακροατήριο φοιτητές, εργάτες, αγρότες, διανούμενοι, παιδιά. Ήταν αργά, το πρόγραμμα είχε τραβήξει. Υποθέτω πως την ώρα εκείνη, από τις τρισήμισυ χιλιάδες λαού είχαν μείνει οι μισοί. Μου λέγανε πως οι Κύπριοι δεν αγαπούν την Ποίηση και ορισμένοι νέοι στην Οργανωτική υποστήριξαν πως θα έμοιαζε με σχολική γιορτή. Κι όμως. Σε όλη την προηγούμενη εκδήλωση κόσμος πηγαινοερχόταν και θορυβούσε. Την ώρα της Ποίησης, αυτό το πολύβουο πλήθος με κομμένη την ανάσα ρούφηξε τον κάθε στίχο. ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΦΥΓΕ. Σε αντίθεση με τις ομιλίες, στη διάρκεια των οποίων αρκετοί φύγανε.
Είναι κρίμα που η ΔΕΥΤΕΡΑ 20 Ιουλίου 2009 θα μείνει στην Ιστορία όχι για την ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ, ούτε και για τα ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ. Ούτε καν για τη μυσταγωγία ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ούτε για τη ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ για πρώτη φορά, στα 35 χρόνια κατοχής, ανάμεσα σε διανοούμενους και εκτοπισμένους και κυρίως ανάμεσα σε Ελλαδίτες και Κυπρίους. Ούτε και για την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ που επετεύχθη ανάμεσα σε ανθρώπους διαφορετικής ιδεολογικής και κοινωνικής προέλευσης, στη διάρκεια της προετοιμασίας αυτής της μεγάλης διοργάνωσης. Δυστυχώς, πολλοί επιθυμούν να μείνει στην Ιστορία γιατί 15 προβοκάτορες ή χωρίς πολιτική παιδεία νέοι, έξω από το χώρο του Συλλαλητηρίου, εξύβρισαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας,
Είναι πολύ πιθανόν να επρόκειτο για σχέδιο σκοτεινών κύκλων για να πλήξουν αυτό που είχε επιτευχθεί. Μια μαζική και λαϊκή ΣΥΝΑΞΗ, ακηδεμόνευτη, πάνω από κόμματα, με συμμετοχή εκτοπισμένων, οργανωμένη από αγωνιστές της δημοκρατίας που στηρίχθηκαν στις δικές τους δυνάμεις, χωρίς τις πλάτες κανενός και με αίτημα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ-ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ. Όμως αυτός που ανέδειξε το κατάπτυστο περιθωριακό συμβάν σε κυρίαρχο πολιτικό ζήτημα και επισκίασε την ΠΟΙΗΣΗ και το ΗΘΟΣ του Συλλαλητηρίου, δεν ήταν, δυστυχώς, οι προβοκάτορες, οι οποίοι θα μπορούσαν να είχαν περάσει απαρατήρητοι. Ήταν η φθήνεια των ΜΜΕ και η ψοφοδεής στάση πολλών πολιτικών ανδρών. Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι θα μείνουν στην Ιστορία εκείνης της ημέρας, σαν οι αυτουργοί που επέλεξαν να μετατρέψουν σε είδηση ένα ασήμαντο περιστατικό για να θάψουν την ΟΥΣΙΑ, οι πολιτικοί, όμως, άνδρες φάνηκε ότι δεν διαθέτουν καμμιά ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΝΟΡΑΣΗ. Γιατί αν αντιλαμβάνονταν την ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΝΟΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ, θα αντιμετώπιζαν διαφορετικά και τους προβοκάτορες και του Οργανωτές,
Έτσι και αλλοιώς, άν είχαν αυτό το ταλέντο, πιθανόν να ήταν ικανοί να οδηγήσουν αυτό το Λαό στη λύτρωση. Απέδειξαν όμως ότι αδιαφορούν για την ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, που καθήλωσε τους «αμόρφωτους» και τους έσπρωξε να αγκαλιάζουν τους ηθοποιούς.
Γι αυτό και συνεχίζουν να θορυβούν και να ΣΚΙΑΜΑΧΟΥΝ ΕΝ ΟΥ ΠΑΙΚΤΟΙΣ.

ΘΕΚΛΑ ΚΙΤΤΟΥ
σκηνοθέτις

Για όσους, πάντως, διαθέτουν αυτή την αντίληψη της βαθύτερης ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, δημοσιεύουμε το Ανθολόγιο που παρουσιάστηκε από τους ηθοποιούς: ΚΙΜΩΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟ, ΜΑΡΙΑ ΚΡΑΣΙΑ, ΝΕΟΦΥΤΟ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΚΗ, , ΦΑΝΗ ΠΕΤΣΑ, και τους εφήβους ΑΝΔΡΕΑ ΜΗΝΑΪΔΗ και ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΧΑΤΣΗΣΤΕΦΑΝΟΥ.

Ανθολογούνται κατά σειράν: Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Πίτσα Γαλάζη, Μιχάλης Πιερής, Φοίβος Σταυρίδης, Γιώργος Μολέσκης, Λεύκιος Ζαφειρίου, Παντελής Μηχανικός, Θοδόσης Νικολάου, Χρήστος Μαυρής, Νίκος Ορφανίδης, Μιχάλης Πασιαρδής, Κλαίρη Αγγελίδου, Κυριάκος Χαραλαμπίδης, Ανδρέας Παστελλάς, Κύπρος Χρυσάνθης, Ντίνα Κατσούρη, Βάσος Λυσσαρίδης, Κώστας Μόντης, Δώρος Λοϊζου, Μιχάλης Ζαφείρης, Θεοδόσης Πιερίδης, Ανδρέας Χατζηθωμάς, Νάσα Παταπίου, Ευαγόρας Παλληκαρίδης.


Ιωσήφ Ιωσηφίδης

Γεννήθηκα στο γλυκό νερό της πηγής
Στο αλμυρό της θάλασσας μεγάλωσα
Όπου με ξέβγαλε ο ποταμός
Μα ο νους μου επιστρέφει
Στο υψίπεδο της φύτρας να γεννήσω
Η γενιά μου να κρατηθεί
και να κρατήσει


Πίτσα Γαλάζη

Πίκρες μεγάλες κι εύφορες
Μου χάρισε ο τόπος
Να μ’ αναποδογυρίζουν να ριζώνω σ’ ουρανό
Από το ύψος μου ή εξ επαφής
Να μετρώ το βάθος του
Κι απ’ αρχής να τον ερωτεύομαι

………………………………….


Μιχάλης Πιερής

Το χώμα αυτό που τ’ αγαπάς
Και που το λες πατρίδα, το σώμα μου
Σφιχτά κρατεί στην αγκαλιά του.
Εγώ που πλάστηκα να σεργιανώ
Ελεύθερη, φωλιά να κάνω όπου θελήσω
Στα χώματα αυτού του τόπου, πρωί
Και βράδυ σέρνομαι χωρίς να κάνω βήμα.
Καθηλωμένη εδώ με τη μισή κοιλιά στο χώμα,
Στην άλλη τη μισή τη ζέστα να μη νιώθω
Της πατρίδας εγώ!, που σβέλτα πέρναγα στον τόπο
Σαν σαΐτα, σακάτισσα περνώ
Τα χρόνια μου ακίνητη, πεισματικά
Δεμένη στη ζωή γιατί σκληρά
Με μοίρασε τ’ άδικου το μαχαίρι…


Φοίβος Σταυρίδης

Δεν είναι πως όλα τούτα τάχτηκαν
Πως τώρα γνωρίζουν εκ των ένδον
Ότι κανένας δεν επιστρέφει -
Ονόματα που αρνούνταν να περάσουν
Παραχωθήκαν και κανένας πια δεν τα θυμάται
Λένε είσαι μικρός για να σηκώσεις τ’ άδικο
Λένε γι’ αυτούς που κράτησαν τον ήλιο
Πως κέρδισαν μονάχα διατεταγμένη σιωπή



Γιώργος Μολέσκης

Την πατρίδα δεν τη βρίσκεις σ’ άλλη γη,
Ούτε σ’ άλλο αστέρι.
Είναι στο χώμα και στις πέτρες
Που ποτίστηκαν με τα πρώτα σου δάκρυα,
Που σου έδωσαν το πρώτο θαύμα του σπόρου
Που βλαστά μέσ’ απ’ τη γη,
Που σκέπασαν τον πρώτο αγαπημένο σου νεκρό.
Πατρίδα είναι όλα τούτα που μένουν
Καθώς τα άλλα φεύγουν και σ’ αφήνουν γυμνό,
Με την ψυχή φτωχή να τρέμει
Σαν φθινοπωρινό φύλλο την ανάσα του θανάτου


Λεύκιος Ζαφειρίου

Είναι το ρημαγμένο Δημοτικό Σχολείο
Στην Αγία Τριάδα
Με τις ετοιμόρροπες αίθουσες διδασκαλίας
Είναι οι άδειοι μαυροπίνακες
Και το πέτρινο σιντριβάνι
Χωρίς νερό
Στην αυλή του


Λεύκιος Ζαφειρίου

Μόνο ο μικρός ποδηλάτης
Ανεβαίνει
Στους έρημους δρόμους
Πατώντας τα πετάλια του χρόνου
Μέσα στη θλίψη του απογεύματος-
Πλάι στις ξύλινες αγελάδες
Που κρύβουν το ψηφιδωτό δάπεδο
Με τα γεωμετρικά σχήματα
Και τ’ άνθη από υακίνθους
Κανείς δεν το βλέπει
Έτσι που ανεβοκατεβαίνει μέσα στους έρημους δρόμους
Το παιδί με τα ξανθά μαλλιά
Που τ’ ανεμίζει ένας θλιβερός άνεμος


Παντελής Μηχανικός

Εδώ που μας περίφραξαν βλοσυρά κι αδέκαστα ζιζάνια
Εδώ που οι αποπνικτικοί θάμνοι
Μεγάλωσαν πιο πάνω από το κορμί μας
Εδώ που τα σχοίνα μας φυλάκισαν και μας καθήλωσαν
Εδώ που σκύψαμε εξαντλημένο το κεφάλι
Εδώ που μας περικύκλωσαν και μας στέγασαν
Με οροφή το φόβο
Που πια ουρανός
Που πια πετάγματα της ψυχής
Σε ποιον ουρανό




Θεοδόσης Νικολάου

Έβλεπα ανθρώπους πολλούς να συνωθούνται
Χωρίς ωστόσο να πω αν ήταν
Στο βάθος του ύπνου μου
Ή αν ξυπνητός τα μάτια μου ακόμα δεν γέμιζαν
Άντρες με ωραίο παράστημα
Να δρασκελούν τη γη με βήμα βαρύ
Και να υψώνονται πιο πάνω
Από αόρατες φτερούγες αιρόμενοι
Γυναίκες με μαλλιά που μέσα τους τρεμόσβηναν άστρα
Γυναίκες κήποι πανέμορφοι
Και μοσχοβολισμένοι
Γέμιζαν όμως τα μάτια μου με φρίκη
Και πλημμύριζαν από τρόμο
Καθώς έβλεπα τα ίδια πρόσωπα σε λίγο
Με σταματημένα τα κύματα των μαλλιών τους
Και τα γένια τους
Από πηλό και αίμα πετρωμένα


Χρήστος Μαυρής

Ο Αύγουστος είναι μήνας
φοβερός στον τόπο μας
Οι μνήμες δικέφαλες οχιές
Βόσκουνε ακόμη στα εύφορα χώματά του
Και πίνουνε θολό νερό
Στα σκοτεινά ποτάμια του
Ο ήλιος επικηρυγμένος εμπρηστής
Διέρχεται αθόρυβα
Γύρω από τα ξερακιανά σώματά μας
Και βάζει φωτιές στο εύφλεκτο
Αίμα μας


Νίκος Ορφανίδης

Το παλιό μου σπίτι κατηφορίζει τις νύκτες
Φορτώνεται στον ώμο παράθυρα όνειρα πουλιά
Την παλιά φωτογραφία
Τις ζωγραφιές στον τοίχο
Το κράνος και τ’ άρβυλα στη γωνιά
Το γιασεμί που σκαρφάλωνε στο μπαλκόνι
Με συναντά παράνομα
Όταν ο αγέρας λυσσομανά
Κι εγώ αγωνίζομαι να κρατηθώ
Καταγράφω στο τετράδιο τους νεκρούς
Καθώς κάθονται αμέριμνοι
Στο τραπέζι της αυλής
Πίνοντας το κρασί ή το ούζο τους


Μιχάλης Πασιαρδής

Γύρισες,
Φορούσες το κλειστό αδιάβροχο απάνω ώς κάτω
Κι είχες άσπρο καλοψαλιδισμένο γένι παρ’ ότι νέος
Άριστε
Έφυγες Ιούλη, είπα, κι είναι Αύγουστος
Πού βρήκες τ’ αδιάβροχο και πότε ασπρίσαν
Τα μαλλιά σου!
Γέλασες
Ύστερα, όπως συνήθιζες, το χέρι για το τσιγάρο
Δεν κουβεντιάσαμε
Το πρωί άναβε ακόμη τ’ αποτσίγαρό σου
Στο τασάκι


Κλαίρη Αγγελίδου

Έκλαιγε τριάντα τρία χρόνια
Για τον ακριβογιό
Κρατώντας μια φωτογραφία
Τώρα της έφεραν ένα μικρό σεντούκι
Με οστά
«Ο γιος σου, Κυρά» της είπαν…
Γύρισε ο γιος, ο ακριβογιός
Σ’ ένα μικρό
Πικρό σεντούκι
Η προσμονή της τέλειωσε…
Πάγωσε η καρδιά της…
Ο γιος της γύρισε νεκρός…


Κυριάκος Χαραλαμπίδης

Είκοσι έξι χρόνια με σφιγμένα
Δάκρυα χαλκού δεν είναι δα και λίγα
Μπορείς να φανταστείς πάντα την ίδια
Φωτογραφία: το χέρι της κρατά
Την ίδια γυναίκα – ο γιος της με τα χρόνια
Μεγάλωσε
Δεν βλέπεις; Σε μεγέθυνση μέσ’ από κάδρο τώρα μας κοιτάζει
Παλαιότερα ήταν βέβαια σαν τον πρόχειρο τάφο
-μονάχα χώματα- η μαρμάρινη
αρματωσιά δεν είχε απάνω του στηθεί


Κυριάκος Χαραλαμπίδης

Αλλά ευτυχώς εκείνη πια η μικρή
Φωτογραφία έχει βρει τη θέση της
Το πρέπον πλαίσιό της και το χρώμα της
Πλην ο υιός και η μάνα παραμένουν οι ίδιοι
Ωσάν άναρχος ανέστιος ποταμός
Κυτριμισμένος ουρανός ακυβέρνητος
Με ξεσκισμένα τα πανιά των αγγέλων
Και των αγίων απάντων τις κομμένες
άγκυρες


Ανδρέας Παστελλάς

Με το χέρι απαλά ν' ακουμπά στο στήθος
με τα παγούρια γεμάτα ακόμη νερό της Κρήτης
κοιμούνται μέσα στο πυρίτιο του πρωϊνού
στο προαύλιο της Παναγίας της Μακεδονίτισσας
ψηλά στους βράχους της Γομαρίστρας
μπρούμυτα δαγκώνοντας
το χώμα της μάνας γης
Στο μοναχικό ξωκκλήσι της Καντάρας
μικρός λαμπαδηφόρος
βοηθός εφημέριου
ισοκρατώντας
ψάλλουμε την τίμια φήμη σας
προϊσταμένου Κοσμά του Αιτωλού
συλλειτουργούντος Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
παρόντων του Κίτσου Τζαβέλα και στρατηγού Μακρυγιάννη
αίνος και αλληλούϊα
εις τους αιώνας των αιώνων.


Κύπρος Χρυσάνθης

Δόστε μας πίσω τα παιδιά μας,
Και την ψυχή μας, την ψυχή μας.
Δεν έχουν έλεος οι κουβέρτες σας,
Δεν έχουν την ξανθή ματιά του βρέφους μας
Οι προσφορές σας οι εύρωστες.
Δόστε μας πίσω τα παιδιά μας
Και την κουρελιασμένη μας ψυχή,
Την ψυχή μας, την ψυχή μας…
Δεν θέλουμε όνομα και τίτλους,
Μήτε επιγράμματα.
Δόστε μας πίσω την ψυχή μας
Το μέσα πλούτος μας
Κι ας είναι ελιά το δείπνο μας
Και το νερό γλυφό.
Δόστε μας πίσω τα παιδιά μας
Και την ψυχή μας.


Ντίνα Κατσούρη

Αντρέα
Η προδοσία δεν σταμάτησε να φλογίζει τη Λευκωσία
Η προδοσία δεν σταμάτησε να ξαγρυπνά στη Λευκωσία
Πληθαίνουν οι δοσίλογοι και αποστάτες
Κι εμείς μετράμε και ξαναμετράμε: 200.000 πρόσφυγες
6.000 νεκρούς και 2.000 αγνοούμενους
Αντρέα
Αλλάζουν πρόσωπα και προσωπεία
Αποστηθίζουν τους ίδιους ακριβώς κώδικες…
Πάλι κυκλοφορούν ανάμεσά μας


Ντίνα Κατσούρη

Για την ακρίβεια
Δεν έπαψαν ποτέ να κυκλοφορούν ανάμεσά μας
Στους ραδιοφωνικούς σταθμούς και στα τηλεοπτικά δίκτυα
Στα δημοτικά πάρκα και στις πολιτιστικές μας
Συνάξεις
Θα λακίσουν πολλοί ακόμη, Αντρέα
Καλύτερα, τουλάχιστον έτσι θα ξέρεις
Πόσοι είναι και πόσοι είμαστε
Τουλάχιστον έτσι θα ξέρεις
Να πεις σίγουρα
Σε δέκα, σε είκοσι, σε χιλιάδες χρόνια
Πόσοι και ποιοι
Αγαπήσανε παράφορα τούτη τη γη


Βάσος Λυσσαρίδης

Οι πλαστογράφοι διαφεντεύουν
Το σήμερα και το αύριο
Κατάχλωμοι
Κλεισμένοι στο ασφαλισμένο τους αμπάρι
Την ώρα των βαρβάρων και της κρίσης
Αμέριμνοι κοιμόντουσαν
Ξένοι για τους δικούς
Κι ολόδικοι για τους αλλόδοξους


Βάσος Λυσσαρίδης

Τώρα, εκ του ασφαλούς ουρλιάζουν
Πίσω από το συρματόπλεγμα που έχτισαν
Με αδράνεια και σιωπή
Και δακτυλοδεικτούν τους «ένοχους»…
Κι εσύ λαέ
Απόμεινες να αναρωτιέσαι αμήχανος
Δεν έμαθες να ακόμα πόσο κρυφή
Τη δύναμη έχεις
Αν μη τι άλλο, αν δεν μπορείς
Τους πλαστογράφους να σιγήσεις,
Κάψε τουλάχιστον το αμύαντο
Χαρτί της τωρινής πλαστογραφίας


Κώστας Μόντης

Και τι θα γίνει τώρα,
θα σχίσουμε τα παλιά μας τετράδια
που ‘ταν γεμάτα χρωματιστή «Ένωση»,
θα σχίσουμε τα παλιά μας σχολικά τετράδια
που ‘ ταν γεμάτα «Ένωση» διακοσμημένη με γιασεμιά και
λεμονανθούς και μαργαρίτες,
θα σχίσουμε τα παλιά αναγνωστικά των παιδιών μας
με τις ελληνικές σημαίες,
θα πετάξουμε τ’ αγαπημένο αναμνηστικό σκουφί του Γυμνασίου
με την «Ένωση» στο γείσο,
θα πετάξουμε το χάρακά τους
και την τσάντα και τη μπάλα και το ποδήλατο
που ‘γραφαν «Ένωση»;
Αλήθεια, πέστε μου, τι θα γίνει τώρα;


Παντελής Μηχανικός

Στο παλιό μου σπίτι
απλώνουνταν μπροστά μου η θάλασσα
πνοή ασυδοσίας στα στήθια μου
ξεφυλλίζοντας ονειροκρίτες.
Τώρα σκληρά βουνά
κόβουνε την όραση
όνειρα περικυκλωμένα.
Το άλογο χλιμιντράει ξανά
οπλή και φλόγα.
Καβαλάρης
απάνω στις βουνοκορφές
αντηλιά στην απαλάμη
γυρεύει την ίδια τη θάλασσα
-δεν μπορώ να ζήσω
χωρίς πέντε καράβια στις ακτές μου
πανέτοιμα κι αστραφτερά.


Δώρος Λοΐζου

Οι σημαίες κυματίζουν ανάποδα
Πού ’ναι η πατρίδα
Πού ’ναι οι ήρωες;
Οι σημαίες έγιναν σκιάχτρα
Στα χωράφια των λαών
Να τρομάζουν την ελευθερία
Πού ’ναι η πατρίδα;
Πού ’ναι οι ήρωες;
Ερήμωση
Οι σημαίες σημειώνουν σηψαιμία


Μιχάλης Ζαφείρης

Πατρίδα χαμένη βοή των ανέμων
Πατρίδα γλυκιά μορφή μέσα μου και γύρω μου
Πατρίδα αφτιασίδωτο τραγούδι που σιγομουρμουρίζει
Ξεπουλημένη – ίσως
Μονάχα τούτο έχω να σου δώσω – να σου πω
Τώρα που διαβαίνω σκεφτικός τους δρόμους σου
Και λέγω ότι νιώθω την ίδια χαρά
Χουφτιάζοντας το βρεγμένο χώμα σου
Από την πρώτη βροχή
Νιώθω την ίδια αποτρόπαιη χαρά
Κοιτάζοντας το λίγο πράσινο χορτάρι
Που δειλά προβάλλει


Θεοδόσης Πιερίδης

Ήρθανε κάτι σπαθιά λυγισμένα σα μισοφέγγαρα
Ήρθανε κάτι μισοφέγγαρα σκονισμένα σα σπαθιά
Ήρθανε τρόμοι, ήρθαν θυμοί, ήρθαν παλέματα, αίματα
Μα πάλι ανθίσανε οι ανθοί, μα πάλι αστράψανε
Τα πανανθρώπινα και τα παντοτινά


Θεοδόσης Πιερίδης

Ήρθαν και φύγαν ένα – ένα τα κύματα της ιστορίας
Ήρθαν και φύγαν, μα εμείς μείναμε
Εμείς ο πληβείος αφέντης του τόπου
Εμείς που θα μείνουμε – κι ας έρχονται, ας φεύγουνε
Ας ορμούνε, ας παφλάζουν, ας σβήνουνε
Ένα-ένα τα κύματα της ιστορίας


Ανδρέας Χατζηθωμάς

Εγώ η πέτρα
η αγέρωχη
χτίζω αλεξίπυρα τείχη.
Αδυσώπητα κοράκια
ραμφίζουν τα σπλάχνα μου.
Στριφογυρίζω
σαν σφενδόνα
και τα εξαχνώνω.
Καταχθόνια φίδια
σέρνονται στα ριζά μου.
Συρρικνώνομαι
στο μέγεθος γροθιάς
και τα συνθλίβω.


Λεύκιος Ζαφειρίου

Ξερίζωσε από μέσα μου όλες τις λέξεις
Δώσε τους μια όποια σημασία
Κι ύστερα προσπάθησε να τις βάλεις πάλι
Με μια δική σου τάξη μέσα μου
Ωστόσο εγώ θα επιμένω να λέω
Την ελευθερία, ελευθερία
Το φόνο, φόνο
Την ενοχή, ενοχή
Μ’ ένα πείσμα τρελού που σκαλίζει
Στον τοίχο τ’ όνομά του
Με τα νύχια


Νάσα Παταπίου

Είμαι ένα καθαρόαιμο άλογο
Που τρέχει μες τη νύχτα
Τρέχει για να προλάβει τη μέρα
Καλπάζει να διασχίσει
Και πάλι το σκοτάδι
Μεγάλωσα πολύ
Και μου ‘λειψαν τα χάδια
Και η μητέρα μου
Κάθεται και ατενίζει τη δύση
Πως λοιπόν να γείρω στην αγκαλιά της
Πώς να αρχίσουν ξανά τα παραμύθια
Έτσι μεταμορφώθηκα σε άλογο
Και επιστρέφω πίσω σε σένα πατρίδα
Αναδρομικά και αιώνια
Άκουσε το χλιμίντρισμά μου
Την αγωνία μου αφουγκράσου
Σκέψου πως φέρω
Και των προγόνων μου τα βάρη
Επιστρέφω πίσω σε σένα πατρίδα
Ως ορμητίας ίππος
Και ανεμοκυκλοπόδης
Μαυρογόνατος και πετροκαταλύτης
Εγώ το άλογο και σύ η γυναίκα
Έλα αναβάτης στην πλάτη μου πατρίδα
Μαζί να φύγουμε
Να σωθούμε μαζί
Μες τις σπηλιές των θρύλων σου


Κώστας Μόντης

Να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου
να καθαρίσουμε το δικό μας,
να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου
να μπολιάσουμε το δικό μας,
να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου
να βάψουμε το δικό μας
να μη μπορέσει πια ποτέ
να το ξεθωριάσει ο φόβος


Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Αύριο ξεκινούμε για την πατρίδα
γιαλούς θε να περάσουμε και στεριά.
Μαζί μας θε να πάρουμε την ελπίδα
ταχιά πως θα μας έρθη κι η Λευτεριά.


Θεοδόσης Πιερίδης

Λογαριάσατε λάθος με το νου σας εμπόροι
Δε μετριέται πατρίδα λευτεριά με τον πήχη
Κι αν μικρός είναι ο τόπος και το θέλει και μπορεί
Τον ασήκωτο βράχο να τον φάει με το νύχι
Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δεν παύει
Χίλια χρόνια αν περάσουν
Δεν πεθαίνουμε σκλάβοι.